AFM – co to jest? Charakterystyka i zastosowanie

AFM jest widocznie i faktycznie efektywniejszy w porównaniu ze stosowanymi piaskiem kwarcowym czy kruszonym szkłem o co najmniej 30 %. O tyle więcej związków organicznych jest w stanie odfiltrować. Jego cechami charakterystycznymi są bioodporność oraz samosterylizacja, czyli brak możliwość powstawania biofilmu i osadzania się na złożu filtracyjnym. To przynosi korzyści całemu systemowi basenowemu pod kątem zdrowia, ekologii oraz ekonomii.

AFM sprawdził się już i cieszy się zaufaniem wśród wielu właścicieli zarówno prywatnych, jak i publicznych kąpielisk. Na całym świecie jest wykorzystywany przy utrzymywaniu ponad 100 000 basenów. Przy produkcji czuwa norma ISO 9001-2008, a sam materiał filtracyjny jest zgodny z europejskim wymogami i normami tożsamymi z wodą pitną. Aktywowany Środek Filtracyjny jest produkowany wyłącznie przez Dryden Aqua i widnieje, jako zarejestrowany znak towarowy.

Jakie korzyści płyną z użytkowania AFM? Oto podstawowe i najważniejsze:

1. Utrzymanie krystalicznie czystej wody, ponieważ AFM jest skuteczniejszy w porównaniu ze żwirem czy piaskiem.
2. Zużycie chloru na mniejszym poziomie, ponieważ nie trzeba utleniać wszystkiego, co jest odfiltrowane.
3. Brak wyczuwalnego chloru ze względu na nieobecność bakterii heterotroficznych, a tym samym trichloramin.
4. Brak Legionelli oraz innych patogenów, ponieważ nie osadza się tzw. biofilm na powierzchni.
5. AFM jest w pełni ekologiczny oraz ekonomiczny poprzez mniejsze zużywanie energii, wody oraz chloru.
6. Zauważalna skuteczność AFM jest warunkowana czystym zielonym szkłem, właściwościom hydraulicznym oraz procesowi aktywacji.

AFM jest tak doceniany przez użytkowników, gdyż skład chemiczny szkła oraz proces aktywacji predysponują Aktywowany Środek Filtracyjny do przewyższania swymi parametrami inne środki, takie jak złoża piaskowe czy złoża z kruszonym szkłem. AFM absorbuje cząstki organiczne i najdrobniejsze poprzez silny ładunek ujemny w wyniku sporej powierzchni użytkowania. Posiada ona katalizatory tlenków metali, które wytwarzają wolne rodniki, a w rezultacie wysoki potencjał redox i możliwości samodezynfekcji. Jego bioodporność jest konsekwencją uniemożliwienia osadzaniu się bakterii.